blog

13.06.2018

Przyoblekając rzeczywistość w kształt poetycki.

Festiwal Bachowski to opowieść o bezcennym krajobrazie kulturowym. Idee, które festiwal wciela w życie to działanie przeciwko ignorancji. Jest rzeczą fundamentalną, abyśmy zauważali zjawiska, które nas otaczają: sztukę jako źródło piękna, emocje jako formę komunikacji, inność jako inspirację i szansę. To ważne, by rozumieć świat i używać go w dążeniu do dobra i piękna. Kluczowa tutaj jest umiejętność dostrzegania i wykorzystywania potencjału krajobrazu kulturowego oraz zdolność reagowania na kreatywne idee.

Festiwal Bachowski to jeden z najsilniejszych instrumentów promocji Świdnicy w skali ponadregionalnej i międzynarodowej. To także budowanie prestiżu miejsca, co możliwe jest wyłącznie poprzez tworzenie autonomicznego życia kulturalnego. Wszędzie są wrażliwi ludzie, głodni sztuki. Mieszkają oni w Berlinie i Nowym Jorku, w Świdnicy i Broumovie, w Sokołowsku, Pożarzysku, Chełmsku Śląskim i Paczkowie. Dlatego jedno z najgorętszych określeń w dzisiejszych czasach to zrównoważony rozwój. A więc sztuka wszędzie – nie tylko w największych miastach. W Polsce obowiązuje konstytucyjna zasada zrównoważonego rozwoju. Realizacja jednego celu, bez oglądania się na inne dziedziny, jest niezgodna z prawem.

Festiwal Bachowski, którego najważniejsze wydarzenia odbywają się w Kościele Pokoju, to także swego rodzaju hołd składany temu niezwykłemu obiektowi, rozumianemu jako symbol określonej idei: ludzkiej zdolności dążenia do zgody, porozumienia, kompromisu. Kościół ten został zbudowany dzięki umowie pomiędzy wygranymi i przegranymi, pomiędzy ludźmi różnych wyznań, ludźmi wycieńczonymi i wrogimi sobie po 30-letniej wojnie.

Festiwal Bachowski to także przeciwdziałanie zbrodniczej, bezmyślnej inercji naszych czasów – ich wulgarnej i cynicznej arogancji. Prawo międzynarodowe uznaje za zbrodnię przeciw ludzkości rażące naruszenie dowolnego punktu Karty Praw Narodów ONZ oraz dodatkowo kilka innych zbrodni, które zostały zdefiniowane w Kodeksie Zbrodni przeciw Ludzkości, będącego częścią Traktatu Rzymskiego, który stanowi podstawę działania Międzynarodowego Trybunału Karnego. Za zbrodnię przeciwko ludzkości uważane jest między innymi obracanie ludzi w niewolników. Niski poziom edukacji i niski poziom sztuki to zbrodnia przeciwko ludzkości. Ponieważ niski poziom edukacji i niski poziom sztuki to obracanie ludzi w niewolników. Ludzie, którym nie daje się możliwości ujawnienia swojego potencjału intelektualnego i swojej wrażliwości są materiałem na niewolników. Jeszcze w niedalekiej przeszłości wiedza nie była powszechnie dostępna. Dzisiaj, dzięki internetowi możemy wiele, ale posiadanych możliwości używamy przede wszystkim do szerzenia populizmu, czyli trudnego do powstrzymania zamieniania ludzi w bezwolny tłum.

Dlatego Festiwal Bachowski nie zajmuje się tandetnym, hałaśliwym efekciarstwem, ale ma ambicję w wielu wymiarach oddziaływać na społeczną i estetyczną rzeczywistość. W dzisiejszych czasach bardzo potrzebna jest świadoma i solidarna wierność ideom, które postulowali myśliciele Starożytności, Renesansu i Oświecenia. Wierność ideom dotyczącym nie tylko sztuki, ale człowieka w najszerszym możliwym ujęciu. Chodzi o to, by odrzucać owczy pęd i nie płynąć z prądem jak śmieci. Chciejmy samodzielnie budować wartościowe elementy własnej tożsamości, bazując na humanistycznych zdobyczach ludzkości.

 

12.12.2016

Jeśli nie opuścimy swoich zamkniętych światów i nie nauczymy się komunikować z ludźmi, to przestrzeń, za którą jesteśmy odpowiedzialni, stanie się kulturalną pustynią, ziemią szarańczy, prowincją kipiącą furią bezsilności. Prowincją fanatyczną z powodu odrzucenia i zapomnienia. Dlatego musimy rozumieć, że festiwal jest twórczą sytuacją społeczną.

Festiwal Bachowski w Świdnicy to festiwal nadzwyczajnych ludzi: publiczności i wykonawców, którzy przełamują cyniczną monokulturę aroganckiej współczesności. Festiwal głęboko zakorzeniony w kontekście kulturowym i społecznej rzeczywistości. Festiwal, który wierzy w ludzi. Festiwal, który nie jest echem, ale potrafi mówić własnym głosem. Festiwal Bachowski w Świdnicy buduje mosty, integruje, zaprasza do uczestniczenia, które jest podstawą nowoczesnego, obywatelskiego społeczeństwa.

Sztuka cywilizuje – uczy, że ten sam utwór można wykonać na wiele różnych, równie dobrych sposobów; że różnie można snuć tę samą opowieść; że namalowana trawa nie musi być zielona; że wiersz jest piękny nie ze względu na temat; że człowiek jest człowiekiem bez względu na narodowość, kolor skóry, czy wyznanie.

Kultura / sztuka to zaszyfrowany kodeks, nieczytelny dla barbarzyńców, ale dla uczestniczących niezwykle przystępny, inspirujący i podnoszący jakość życia. Warto sekundować artystom wychodzącym na scenę, ponieważ prowokują nas do wyjścia na własną scenę – scenę własnego życia. Zbudowaną samodzielnie, według własnych reguł. Sztuka potrafi uwiadomić, że często żyjemy wbrew sobie i ośmiela, by to zmienić, by zdefiniować samych siebie, by iść własną drogą.

Festiwal jest po to, aby odpoczęli Państwo od hałaśliwej współczesności, uciekli od świata second hand, by odnaleźć świat prawdziwy.

Jan Tomasz Adamus